Ιστολόγιο

Στο παρόν ιστολόγιο δημοσιεύονται άρθρα και δικαστικές αποφάσεις τον οποίων η επιλογή στηρίχθηκε στην ιδιαιτερότητα των υποθέσεων που έκριναν και στο νομικό ενδιαφέρον που παρουσιάζουν


Σε συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων 679/2016, ως προς την δημοσίευση των δικαστικών αποφάσεων ακολουθείται η πρακτική της ανωνυμοποίησης των στοιχείων των φυσικών προσώπων (ονοματεπώνυμα, διευθύνσεις, καθώς και κάθε άλλο στοιχείο από το οποίο θα μπορούσε εμμέσως να προκύψει η ταυτότητα των φυσικών προσώπων) πλην των στοιχείων που αφορούν στα πρόσωπα των πληρεξουσίων δικηγόρων (βλ. σχετικά τις αποφάσεις με αρ. 1319/2000, 43/2009 της Aρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και τη γνωμοδότηση με αρ. 2/2006).

Είναι έγκυρη η ρήτρα αποκλειστικότητας και μη επανηχογραφήσεως τραγουδιού ακόμα και μετά την λήξη της συμβατικής σχέσης τραγουδιστή – φωνογραφικής εταιρείας, με αποτέλεσμα η παραβίασή της να αποτελεί πράξη αθέμιτου ανταγωνισμού


Η με αρ. 2650/2010 απόφαση του Εφετείου Αθηνών έκρινε επί σύμβασης φωνογραφικής συνεργασίας μεταξύ φωνογραφικής εταιρείας και τραγουδιστή, με βάση την οποία ο τελευταίος δεν θα είχε το δικαίωμα να ηχογραφεί ή να επαναλαμβάνει είτε με το πραγματικό του όνομα είτε με ψευδώνυμο είτε ανώνυμα οποιοδήποτε τραγούδι με σκοπό την αναπαραγωγή του από οποιονδήποτε τρίτο ή τον ίδιο τον καλλιτέχνη σε δίσκους ή βιντεοταινίες. Επίσης ο τραγουδιστής συμφώνησε ότι και μετά την διάρκεια ισχύος του συμφωνητικού δεν θα είχε το δικαίωμα να επαναλάβει την ηχογράφηση με σκοπό την παραγωγή ηχογραφημάτων από τον ίδιο ή από οποιονδήπουε τρίτο των τραγουδιών εκείνων που θα έχει ηχογραφήσει για λογαριασμό της εταιρείας.

Η ρήτρα αυτή κρίθηκε έγκυρη από το Δικαστήριο με το σκεπτικό ότι η παραγωγός εταιρεία αφενός επενδύει πολυετή επιχειρηματική προσπάθεια για να δημιουργήσει και καταστήσει γνωστό – διάσημο έναν τραγουδιστή και το κάθε τραγούδι που αυτός ερμηνεύει και αφετέρου συμβάλλει και στην προώθηση της καλλιτεχνικής του πορείας μέσα από τα τραγούδια χωρίς να υπάρχει ζήτημα υπέρμετρης δέσμευσης της εργασιακής, καλλιτεχνικής και επαγγελματικής γενικά δραστηριότητάς του, αφού ο τραγουδιστής διατηρεί την ευχέρεια να ερμηνεύει τραγούδια σε κέντρα διασκέδασης, συναυλίες, στην τηλεόραση, το θέατρο όπως και να ηχογραφεί νέα τραγούδια σε άλλη παραγωγό εταιρεία.

Στην επίδικη υπόθεση, ο τραγουδιστής κατά παράβαση της ρήτρας φωνογραφικής αποκλειστικότητας προέβη σε ηχογράφηση τραγουδιού (που είχε ήδη ηχρογραφήσει κατ’ αποκλειστικότητα για την ενάγουσα και ανήκε στο φωνογραφικό της ρεπερτόριο) σε άλλη φωνογραφική εταιρεία. Η ενέργειά του αυτή κρίθηκε ότι συνιστά πράξη αθέμιτου ανταγωνισμού. Συγχρόνως η συμπεριφορά της εναγόμενης φωνογραφικής εταιρείας έγινε δεκτό ότι συνιστά παράβαση των κρατουσών συνηθειών στο συναλλακτικό δίκαιο καθώς όφειλε να μην είχε προχωρήσει στην παραγωγή και κυκλοφορία του cd με τον καλλιτέχνη προτού βεβαιωθεί ότι αυτός ήταν συμβατικά αδέσμευτος και ελεύθερος από παρόμοια σχέση συνεργασίας και αποκλειστικότητας.

Το Δικαστήριο καταδίκασε τον καλλιτέχνη να καταβάλει στην ενάγουσα εταιρεία ποινική ρήτρα ύψους 58.694,05 € λόγω υπαίτιας αθέτησης της σύμβασης και υποχρέωσε την εναγόμενη φωνογραφική εταιρεία να παύσει κάθε πράξη ηχρογραφήσεως και επανηχογραφήσεως και επανακυκλοφορίας των τραγουδιών του τραγουδιστή που υπάγονται στη ρήτρα φωνογραφικής αποκλειστικότητας που ίσχυε μεταξύ αυτού και της ενάγουσας εταιρείας καθώς και να διακόψει την αναπαραγωγή και να αποσύρει από την κυκλοφορία κάθε δίσκο, κασέτα και cd που περιέχει το επίμαχο τραγούδι.

Διαβάστε ολόκληρη την απόφαση